Dostałeś od sąsiada sadzonkę wymarzonej róży, na którą tak łakomie zerkałeś przez płot od kilku lat? Nie zmarnuj tej szansy i spraw, żeby wyrósł z niej piękny krzew. Zastosuj ukorzeniacz do roślin. Używa się go najprościej w świecie, a przynosi spektakularne efekty. Jeśli masz ukochane krzewy czy drzewa, szybko i łatwo zwiększysz ich liczbę w ogrodzie.
[product id="1372,1373,849"]
Czym jest ukorzeniacz?
To specjalny środek, który przyspiesza ukorzenianie się roślin. Łagodzi rany powstałe przy odcinaniu sadzonek liściowych lub pędowych. Przydaje się zwłaszcza w przypadku roślin trudnych do rozmnażania, które mają problemy z adaptacją w nowym środowisku, jak np. azalia, różanecznik, róża, bukszpan, jaśminowiec hortensja i krzewy iglaste. Stosuje się go również do sadzonek warzyw, krzewów i drzew owocowych.
Ukorzeniacze zawierają substancje aktywujące rozwój korzeni i pierwiastki: żelazo, potas, molibden, miedź, mangan, fosfor, cynk i bor. Proporcje składników różnią się w zależności od rodzaju sadzonek. Inne wymagania mają sadzonki zielne, a inne sadzonki półzdrewniałe czy zdrewniałe.
Środki do ukorzeniania przyjmują formę płynną lub sypką do rozpuszczenia w wodzie.
Ukorzeniacz – dobry start dla zdrowych roślin
Sadzonki, dla których zastosowano ukorzeniacze, lepiej przyjmują się w nowych warunkach i rozwijają. Środki te przyspieszają rozwój korzeni i jednocześnie zwiększają przepuszczalność ich błon komórkowych, dzięki czemu roślina łatwiej pobiera składniki pokarmowe. Zmniejszają stres powstały przy przesadzaniu i zmianie otoczenia.
Rośliny po ukorzeniaczach cieszą się dobrą kondycją i większą odpornością na choroby w porównaniu z roślinami, które sadzi się bez wspomagania.
Jak stosować ukorzeniacz?
Ukorzeniacz przygotujesz zgodnie z instrukcją na opakowaniu. Potem wystarczy, że zanurzysz w nim końcówki sadzonek, przestrzegając czasu, który wyznaczył producent.
Jeśli dodasz je do oprysków, poprawisz przyswajalność nawozów dolistnych. A wiosną, dodając je do wody do podlewania, wesprzesz rozpoczęcie wegetacji roślin po zimie.
Jak samemu zrobić ukorzeniacz – przepisy
Domowy ukorzeniacz wykonasz samodzielnie z wierzby lub aloesu. Kora wierzby zawiera naturalne hormony wzrostu (auksyny), a oprócz nich witaminy, mikroelementy i kwas salicylowy o działaniu przeciwgrzybowym i przeciwzapalnym. Również w soku aloesowym znajduje się kwas salicylowy.
Ukorzeniacz z kory wierzby
Zbierz gałązki wiosną, kiedy drzewa są najsilniejsze i zaczynają wypuszczać liście. Potnij je na drobne kawałeczki, włóż do słoika i zalej wodą. Zostaw w ciemnym i chłodnym miejscu na 10 dni, żeby hormony się uwolniły.
Po tym czasie zacznij używać wyciągu do ukorzeniania roślin, zanurzając w nim końcówki sadzonek i zostawiając na kilka godzin.
Jeśli nie zużyjesz go w całości, przechowuj swój naturalny ukorzeniacz w tym samym miejscu (lub lodówce) przez kolejnych 30 dni. Możesz go też używać do podlania sadzonek, które już posadziłeś w glebie.
Ukorzeniacz z aloesu
Wyciśnij świeży żel z liścia dorosłego aloesu i zmieszaj mocno z wodą, tak żeby się z nią połączył. Zanurz końcówki sadzonek na parę godzin i posadź je w glebie. Podlej ziemię resztą mikstury.
Warunki ukorzeniania sadzonek pędowych
Rośliny z sadzonek pędowych powtarzają cechy rośliny matecznej pod kątem wyglądu i odporności, dlatego często wybiera się właśnie ten sposób rozmnażania roślin. Poza tym to tania metoda, bo nie trzeba kupować nasion czy cebul.
Żeby jednak cały proces ukorzeniania się powiódł, musisz je pozyskać w terminie odpowiednim dla danego gatunku i dobrze przygotować. Zachowaj podstawy BHP pozyskiwania sadzonek: używaj ostrych i zdezynfekowanych narzędzi, a górną część przytnij skośnie, tak żeby woda deszczowa swobodnie spływała (mniejsze ryzyko pojawienia się chorób grzybowych). Poza tym od razu rozpoznasz, którą część zanurzyć w ukorzeniaczu.
Sadzonki pędowe zielne
Pobieraj je wczesnym rankiem. Odcinaj z miękkich wierzchołków młodych pędów, tak żeby miały 3-5 par liści, ale bez pąków kwiatowych. Przytnij poniżej węzła (sadzonka ma mieć długość 6-10 cm) i usuń liście z dolnej części, a następnie zanurz sadzonkę w ukorzeniaczu. Od razu wkładaj do wody lub foliowej torebki i zawiązuj, żeby zachować wilgotność. Następnie zanurz w ukorzeniaczu i posadź w ziemi.
Sadzonki półzdrewniałe
Pozyskasz je z jednorocznych niekwitnących pędów bocznych od lipca do początku września. Rozpoznasz je po kolorze: zielone pędy brązowieją u nasady. Pobiera się je z drzew i krzewów, w tym zimozielonych i liściastych. W ten sposób rozmnożysz m.in. bukszpan, hortensję, krzewuszkę, wrzosiec, wrzos i jaśminowiec.
Utnij pęd nad węzłem, tak żeby sadzonka miała 15-20 cm długości. Oderwij liście lub igły z dolnej części pędu (do ⅔ długości sadzonki) i usuń miękki wierzchołek powyżej liścia – sadzonka powinna mieć do ok. 10 cm długości. Zanurz w ukorzeniaczu, a potem posadź w glebie.
Sadzonki zdrewniałe
Pobiera się je późną jesienią lub zimą (do marca) z tych drzew i krzewów, które zrzucają liście: platanu, katalpy, hortensji bukietowej, tamaryszka, karagany syberyjskiej, rdestu Auberta, winorośli, winobluszczu, pięciornika, budlei Dawida. Tracą najmniej wody z wszystkich typów sadzonek i mają największą zdolność regeneracji, ale za to najdłużej się ukorzeniają.
Jeśli niektóre rośliny są mniej odporne na mróz, to lepiej pozyskać sadzonki w październiku lub listopadzie. Inaczej ryzykujesz, że odetniesz słabą sadzonkę z przemarzniętego pędu. Wybierz te rośliny, które rosną w słońcu, a zabieg przeprowadź w dzień, kiedy nie ma mrozu.
Pozyskuj sadzonki ze zdrowych tegorocznych pędów, które zakończyły przyrost i nie mają już liści. Rozpoznasz je po świeżej korze (ma intensywniejszy kolor) i po kształcie – prostym, bez rozgałęzień. Odcinaj je na styku starego i nowego drewna. Następnie pędy przycinaj poniżej pąków u nasady i powyżej pąka wierzchołkowego, tak żeby miały 15-20 cm długości i przynajmniej 2 pary rozwiniętych pąków. Korę u nasady usuwaj, zanurzaj końcówki w ukorzeniaczu i sadź w ziemi.
Czy ukorzeniacz nadaje się do nasion?
Ukorzeniacze można stosować w przypadku nasion czy nawet cebul, jeśli taka informacja widnieje na opakowaniu gotowego środka. Inaczej może być w przypadku domowych specyfików np. z kory wierzby. Bo nasiona potrzebują hormonu wzrostu o nazwie giberelina, a nie auksyn. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie, żeby namoczyć je w ukorzeniaczu z wierzby czy aloesu. To samo zdrowie, a w pewnym stopniu może im pomóc wykiełkować, zwłaszcza jeśli dotyczy to nasion w twardej osłonce.
Podłoże na ukorzenianych sadzonek
Żeby praca z ukorzeniaczem nie poszła na marne, zadbaj o odpowiednie warunki na stanowisku. W przesuszonym podłożu sadzonki nie rozwiną korzeni, choćbyś zastosował najlepszy środek do ukorzeniania na świecie. Podlewaj je regularnie, a dla zwiększenia wilgotności przykryj folią. W zamkniętym obiegi woda skropli się od wewnątrz i zapewni dawkę wilgoci sadzonkom, które nie mają jeszcze wykształconego systemu korzeniowego i nie pobierają wody z gleby.
Co jest najlepszym ukorzeniaczem?
Domowe ukorzeniacze zawierają podstawowe składniki niezbędne do stymulacji systemu korzeniowego u młodych roślin.
Gotowe środki do ukorzeniania często wzbogaca się zdrowymi dodatkami – np. kwasami humusowymi (Multiroots), które zwiększają populacje pożytecznych organizmów glebowych. Działają wszechstronnie, dbając nie tylko o rozwój korzeni, ale i całe środowisko, w którym rozwija się nowa roślina. W dużym stopniu neutralizują zasolenie gleby i jej zanieczyszczenie środkami ochrony roślin.
Ukorzeniacz – szybki sposób na rozmnażanie roślin
Sadzonki pędowe to darmowa metoda rozmnażania wegetatywnego, która w dodatku daje gwarancję, że nowa roślina powtórzy cechy rodzica. Wsparcie ukorzeniacza daje Ci pewność, że przyjmie się bez problemu, zniesie trudniejsze warunki atmosferyczne i wyrośnie na piękny i zdrowy okaz.
Więcej porad w e - booku
