Śniegowiec

Baśniowy zimowy krajobraz w czerwcu? Tylko ze śniegowcem! Choć kwitnie zaledwie przez kilka tygodni, to jego widok na długo zostaje w pamięci. W dodatku łatwo się go uprawia i możesz zrezygnować nawet z przycinania. A co, jeśli jeszcze Ci powiemy, że choroby i szkodniki baaardzo rzadko go atakują?

Śniegowiec – ściąga

Śniegowiec – co to za roślina?

Śniegowiec należy do rodziny oliwkowatych. Rodzaj obejmuje 140 gatunków drzew i krzewów, rosnących przede wszystkim w strefie międzyzwrotnikowej obu Ameryk (m.in. na Jamajce, Karaibach, Bahamach, Kajmanach, w Meksyku, Ekwadorze, Wenezueli, Brazylii i Peru), w Azji w pasie od Sri Lanki przez Indie, Nepal, Bangladesz, Tajlandię Malezję, Indonezję, Filipiny, Borneo, po zachodnią Oceanię i północną Australię.

W strefie umiarkowanej półkuli północnej rosną tylko trzy gatunki:

• śniegowiec wirginijski i śniegowiec henryae – we wschodniej części Stanów Zjednoczonych,
• śniegowiec chiński (uprawiany jako krzew) – we wschodniej Azji.

Rośliny w naturze dorastają od 3 do 25 m wysokości, prezentując wzniesiony i rozłożysty pokrój. Wytwarzają jajowate liście o zaostrzonym wierzchołku, sezonowe w strefie umiarkowanej i zimozielone w strefie międzyzwrotnikowej.

Czteropłatkowe kwiaty w zależności od gatunku i odmiany zbierają się w wiechy, grona, baldachy, główki i pęczki. Kwiaty są białe, jasnożółte i różowawe w zależności od gatunku. Śniegowce rosną powoli, ale już od pierwszego roku zakwitają na pędach jednorocznych.

Śniegowiec – gatunki do ogrodu

W Polsce uprawia się śniegowca wirginijskiego i śniegowca chińskiego, zwanego niekiedy japońskim. Oba kwitną na biało i wyglądają jak zasypane śniegiem.

Śniegowiec wirginijski

Dorasta zwykle do 4 m wysokości, choć zdarzają się 10-metrowe okazy. Zwykle wytwarza wiele pni o korze brązowej z czerwonym połyskiem. Młode jasnozielone pędy z czasem zmieniają kolor na pomarańczowy.

Gęsta korona rozrasta się symetrycznie, a tworzą ją jajowate, wąskie i podłużne liście (do 20 cm długości i 10 cm szerokości). Opadają na zimę i pojawiają się dopiero w czerwcu, trwając do późnej jesieni. Pod koniec sezonu przebarwiają się na żółto.

Jasnobrązowe pączki są jajowate o ostrym wierzchołku. Śniegowiec wirginijski kwitnie w maju lub czerwcu przez ok. 2 tygodnie. Intensywnie pachnące kwiaty o frędzelkowatych płatkach zbierają się wiechy o długości od 10 do 25 cm.

W sprzedaży spotkasz osobniki żeńskie i męskie – te drugie są bardziej ozdobne. Owoce śniegowca to drobne owalne ciemnoniebieskie pestkowce (wyglądają jak drobne śliwki lub kulki winogron), ale dla ludzi są niejadalne.

Śniegowiec chiński

Rośnie naturalnie we wschodnich i centralnych Chinach, Japonii, Korei i na Tajwanie. W uprawie dorasta do 4 m wysokości, a w naturalnym środowisku do 20 m. Wydłużone eliptyczne liście osiągają do 12 cm długości i do 6,5 cm szerokości. Wyrastają z długiej owłosionej szypułki.

Zakwita 3 tygodnie wcześniej niż śniegowiec wirginijski. Białe kwiaty zbierają się w wiechy o długości ok. 12 cm. Pojawiają się już w pierwszym roku po posadzeniu.

Śniegowiec chiński lepiej znosi polskie warunki klimatyczne niż jego amerykański kuzyn. Za to podobnie jak on późno rozwija liście (na koniec sezonu również) przebarwiają się na żółto. Owalne owoce pestkowe mają kolor czarnoniebieski.

Śniegowiec – wymagania i warunki

Oba gatunki: wirginijski i chiński mają te same potrzeby pod względem gleby, nasłonecznienia i nawodnienia. Pozostają w dobrej kondycji, nie wymagając szczególnych zabiegów pielęgnacyjnych.

Stanowisko dla śniegowca

Oba gatunki śniegowca, wirginijski i chiński, rosną w słońcu i półcieniu i dobrze znoszą miejskie zanieczyszczenia. Rosną w parkach i w przydomowych ogrodach. Najlepiej prezentują się jako solitery z uwagi na wysokość i bujną, rozłożystą koronę, która w czasie kwitnienia wygląda jak obsypana śniegiem.

Młode rośliny potrzebują zacisznego stanowiska.

Podłoże dla śniegowca

Radzą sobie na każdym rodzaju gleby pod warunkiem, że jest przepuszczalna i wilgotna, a nawet podmokła. Preferują odczyn od lekko kwaśnego do zasadowego (od 6,0 pH do 7,2 pH).

Podlewanie śniegowca

Śniegowce podlewa się regularnie, zwłaszcza jeśli panuje susza lub rosną na piaszczystej glebie, która szybko wysycha. Wymagają stałej wilgoci przy korzeniach i przedłużający się brak wody źle wpływa na ich kondycję.

Śniegowiec – nawożenie

Na początku sezonu wegetacyjnego może potrzebować nawozu wieloskładnikowego, torfu lub biohumusu, zwłaszcza jeśli rośnie na nieurodzajnych glebach. Zwykle jednak radzi sobie bez dodatkowego zasilania.

[product id="1899,2492,1047"]

Śniegowiec – przycinanie

Rośliny prowadzi się na drzewo lub krzew. Cięcie formujące wykonuj na koniec kwitnienia, bo śniegowiec zakwita na pędach zeszłorocznych. Jeśli przytniesz go wiosną, nie zakwitnie. Chcesz zrobić z niego drzewko? Co roku wycinaj wszystkie pędy oprócz najprostszego i najmocniejszego.

Śniegowiec może również rosnąć swobodnie bez cięcia, jeśli wokół nie ma innych roślin, które mógłby zagłuszyć. Po zimie usuwaj tylko chore i przemarznięte pędy.

Śniegowiec – rozmnażanie

Śniegowca rozmnaża się z nasion, które wcześniej przez cały rok poddaje się stratyfikacji. Nasiona zamrażaj i ogrzewaj na zmianę co kilka miesięcy. Jesienią umieść je w podłożu.

Łatwiejszy, ale wcale nie szybszy, sposób polega na wysianiu jesienią nasion do lekkiej, przepuszczalnej gleby na zewnątrz (np. do piasku). Zostaw je w podłożu przez cały rok, aż do kolejnej zimy. Zmienne temperatury powietrza sprawią, że nasiona się zahartują i wzmocnią.

Kiedy rośliny wykiełkują i wzmocnią się, przesadź je na docelowe miejsce.

Śniegowiec – zimowanie

Śniegowca przykryj chochołem ze słomy lub włókniną. Zrób kopczyk z ziemi i trocin lub kory, który ochroni korzenie przed mrozem i zapobiegnie odparowywaniu wilgoci z podłoża.

[product id="1610,1948,2486"]

Zwłaszcza młode okazy potrzebują wsparcia podczas zimy. Starsze nabywają mrozoodporności, ale przy większych mrozach również je należy zabezpieczać.

W Azji śniegowiec chiński jest mrozoodporny aż do -37°C, ale tam rośnie w miejscach półcienistych i zacisznych, współtworząc florę górskiego lasu.

Śniegowiec – szkodniki i choroby

Drzewa i krzewy są odporne na szkodniki i patogeny. Bardzo sporadycznie pojawia się mączniak, którego rozpoznasz po białym puchatym nalocie na spodniej części blaszek liściowych. Z czasem zajmuje też pędy i kwiaty. Sprzyja mu wilgotne środowisko i umiarkowane temperatury (pod koniec lata i na początku jesieni. Z wiatrem rozprzestrzeniają się czarne zarodniki grzyba. Mączniaka zwalczysz preparatami Nimrod, Siarkol lub Discus.

[product id="1732,288,1722"]

Śniegowiec – ciekawostki

Więcej porad w e - booku