Do roślin ozdobnych w Twoim ogrodzie podchodzisz praktycznie? Mają być okazałe i długo cieszyć oczy kwiatami? Poznaj 5 gatunków najdłużej kwitnących krzewów. Obsadź nimi swoją posesję i ciesz się kolorowym widokiem przez nawet ⅓ roku. Poznaj tajniki uprawy każdego z nich, a Twoje krzewy zdobić będą Twój ogród i trawnik przed domem przez wiele lat, doskonale znosząc zimowe warunki.
1. Lagerstroemia
Kwitnie przez 120 dni od lipca do września. Wypuszcza kwiaty zebrane w duże stożkowate wiechowate kwiatostany o długości do 25 cm. Kwitnie tak obficie, że prawie nie widać również dekoracyjnych drobnych zielonych liści, których tekstura przypomina krepinę. W zależności od odmiany kwiaty są w odcieniach różowego, białego lub purpurowego.
Lagerstroemia dorasta zwykle do 1,5-2,5/3 m wysokości, choć zdarza się, że osiąga nawet 6 m! Przyrasta szybko w pierwszych latach po posadzeniu, bo aż o 60 cm rocznie. Przekwita jesienią, a zielone lancetowate liście przebarwiają się na żółto i pomarańczowo, by w końcu opaść. Krzew daje się przycinać i formować w dowolny kształt. Najlepiej zrobić to zimą, bo zabieg ten pobudzi wzrost młodych pędów i sprawi, że roślina będzie silniej kwitnąć w kolejnym sezonie.
Krzew nawet w postaci bezlistnej pełni dekoracyjną funkcję za sprawą widocznej łuszczącej się szarobrązowej kory, która wygląda, jakby miała cętki.
Żródło: Atamari, CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons
W polskich ogrodach rośnie głównie lagerstroemia indyjska, która dobrze znosi zimowe spadki temperatury. Najlepiej czuje się na stanowiskach południowych o długiej ekspozycji na słońce. Potrzebuje obfitego podlewania, za to radzi sobie na większości gleb pod warunkiem, że są one przepuszczalne. Wymaga zasilania nawozami do roślin kwitnących z uwagi na wyższą zawartość fosforu i potasu w stosunku do azotu.
Wykazuje mrozoodporność do -18°C, ale w pierwszych latach po posadzeniu potrzebuje okrycia. Można ją też wnieść do pomieszczenia o temperaturze 0-10°C stopni. Młode rośliny (nie tylko odmiany karłowe) można trzymać w doniczkach i dopiero kiedy zyskają odporność, przesadzić do ziemi na stałe miejsce.
[product id="1539,1041,1804"]
2. Barbula (Kariopteris)
W naturze rośnie w górach, zaroślach i przy drogach. Zajmuje miejsca suche i kamieniste. W roli roślin ozdobnych uprawia się kariopteris angielski (tzw. barbulę klandońską), który jest mieszańcem kariopterisa szarego i kariopterisa mongolskiego.
Kwitnie od lipca do września lub od sierpnia do października w zależności od pogody. Kielichowate pięciopłatkowe kwiaty zbierają się gęsto w wierzchołkach liści i na szczytach pędów. Mają niebieski kolor niezależnie od odmiany, jak np.: Simmonds, Summer Sorbet, Heavenly Blue. Końce płatków są frędzlowate, ząbkowane lub całobrzegie. Eliptyczne srebrzyste liście wydzielają intensywny zapach.
Żródło: Agnieszka Kwiecień, Nova, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons
Barbula osiąga 60 cm wysokości i taką samą rozpiętość. Wymaga słonecznego stanowiska i nadaje się na skalniaki. Rośnie w glebach przepuszczalnych i bogatych w wapń. Przed zimą okryj dolną część pędów, ponieważ w naszym klimacie nie jest całkowicie mrozoodporna. Wiosną przytnij krzew, dzięki czemu jego pędy zagęszczą się i będzie kwitł obficiej. Należy do roślin miododajnych – przyciąga pszczoły i motyle.
3. Budleja
Kwitnie od lipca do października. Młode krzewy mogą zakwitnąć nieco później, za to dłużej utrzymają kwiaty – nawet do listopada. Wyróżnia się szybkim wzrostem (nawet do 80 cm rocznie) i osiąga do 3 m wysokości. Odmiany ogrodowe zwykle są nieco niższe – do 2 m. Budleja przyrasta też na boki. Wiosną przycina się ją do połowy wysokości, ale powyżej 1 m, tak żeby zachowała pokrój. Wyjątkiem są bardzo stare osłabione pędy – te skraca się do 10 cm nad ziemią.
Długie kwiatostany budlei do złudzenia przypominają te u lilaków. Występują w kolorach: białym (White Profusion), różowym (Pink Delight), błękitnym (Nanho Blue), fioletowym (Empire Blue) i granatowym (Black Knight). Wydzielają słodki zapach, który przyciąga motyle. Kwitnie obficie, co sprawia, że pod ciężarem kwiatów jej pędy wyginają się łukowato.
Żródło: Zbigniew Niepokój, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons
Lubi gleby przepuszczalne, żyzne i umiarkowanie wilgotne o odczynie obojętnym do zasadowego. Potrzebuje słonecznego i zacisznego stanowiska, najlepiej o ekspozycji południowej. Wymaga ciepłego podłoża, dlatego rozsyp na nim ściółkę z kory, liści, trocin lub odkwaszonego torfu. Taka warstwa ochronna zapobiegnie również odparowaniu wody z gleby.
Budleja zimuje na zewnątrz, ale trzeba ją osłaniać na zimę kopczykiem z kompostu (dolne pędy) i agrowłókniną (całą roślinę). Jeśli rośnie od południa, to wystarczy tylko ochronić korzenie przed mrozem.
[product id="2486,2583,65"]
4. Hortensja ogrodowa
Kwitnie od czerwca do września na pędach zeszłorocznych. Pąki kwiatowe zawiązują się w sierpniu, a kwiaty rozwijają w kolejnym roku, tworząc kuliste baldachogrona: białe (Polar Bear), różowe (Bouquet Rose), czerwone (Red Baron) i błękitne (Nikko Blue). Krzew dorasta do 150 cm wysokości. Liście hortensji ogrodowej są owalne i gęsto układają się na łodydze. W większości ciemnozielone, ale u niektórych odmian mogą się jaśniej przebarwiać.
Należy do wymagających roślin pod względem warunków stanowiskowych i pielęgnacji. Potrzebuje żyznych gleb, próchniczych, wilgotnych i przepuszczalnych o kwaśnym odczynie (pH 4,5-5,5). Najlepiej rozwija się w półcieniu, bo podłoże przesycha wolniej niż w przypadku słonecznych miejsc. Z kolei kwitnie obficiej w pełnym słońcu. Jeśli więc chcesz cieszyć się widokiem licznych kwiatów hortensji, posadź ją na południowej wystawie i regularnie podlewaj.
Żródło: Agnieszka Kwiecień, Nova, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons
Na podłożu rozsyp ściółkę z kory sosnowej lub torfu, która pomoże utrzymać wilgoć.
Ciekawostka – możesz dowolnie sterować kolorem kwiatów hortensji, bo zależy on od odczynu podłoża:
- czerwony i różowy – gleba alkaliczna: użyj nawozów z dużą zawartością wapnia i magnesu, mączki bazaltowej, dolomitu, jednak nie przesadź, bo jeśli odczyn stanie się za wysoki (powyżej 6,2 pH) roślinom grozi chloroza,
- niebieski – gleba kwaśna: użyj siarczanu amonu lub potasu, ałunu potasowego lub glinowego, żeby obniżyć pH podłoża.
Zimą usyp kopczyk z kory, torfu lub liści na wysokość 20-30 cm lub zrób okrycie ze stroiszu. W przypadku ostrych mrozów owiń krzew agrowłókniną.
5. Pięciornik krzewiasty
Kwitnie od maja do października. Tradycyjnie pięciorniki mają żółte kwiaty, ale spotyka się również odmiany białe (McKay’s White), pomarańczowe (Tangerin), różowe (Pink Queen) lub czerwone (Red Ace). Kwiaty pięciopłatkowe mają średnicę 3 cm i wyrastają z końcówek pędów – pojedynczo lub po kilka. Najwięcej ich znajduje się na krzewie w czerwcu i lipcu. Liście pięciornika również są ozdobne srebrzystozielone. Krzew osiąga do 1-1,5 m wysokości z rocznym przyrostem o ok. 30 cm.
Większość pięciorników lubi słońce i najlepiej czuje się na wystawie południowej. Odmiany o różowych i czerwonych kwiatach jednak lepiej czują się w lekkim półcieniu.
Żródło: MPF, CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons
Gatunek ten toleruje każdy rodzaj gleby pod warunkiem, że jest przepuszczalna, zwłaszcza piaszczysta i gliniasto-piaszczysta. Radzi sobie bez częstego podlewania, ale regularne nawadniana i wilgotna ziemia wyraźnie mu służy. Szkodzi mu zbyt zasadowe podłoże. Jeśli jego liście żółkną, zastosuj nawóz zakwaszający.
Zimuje w ziemi, a jesienią krótko się go przycina, dzięki czemu osiąga w przyszłości bardziej zwarty pokrój. Cięcie opóźnia przyszłoroczne kwitnienie i pięciornik wypuszcza mniej kwiatów, za to te, które się pojawią, dłużej się utrzymują. Zimotrwałość pozwala mu dobrze znieść wszelkie zjawiska atmosferyczne, jakich można się spodziewać od grudnia do lutego, czyli: mróz, śnieg, suszę fizjologiczną, porywiste mroźne wiatry. Dobrze znosi również zanieczyszczenia powietrza, kurz, dym i smog, dzięki czemu można go sadzić w miejskich ogrodach.
Wiecznie kwitnący krzew – czy taki istnieje?
Niestety natura jeszcze nie stworzyła krzewu, który kwitłby cały rok. Jeśli zależy Ci na widoku pięknych kwiatów jak najdłużej, to lagerstroemia, pięciornik, hortensja ogrodowa, budleja Dawida i kariopteris znajdują się najbliżej tego cudu. Przy sprzyjających warunkach kwitną od wiosny przez całe lato i pół jesieni. Wybierz krzewy, którym będziesz w stanie zapewnić odpowiednią pielęgnację i rodzaj podłoża – na szczęście już wiesz, czego potrzebują poszczególne gatunki.
Więcej porad w e - booku
