Darmowa dostawa od 150 zł! Zostań w ogrodzie – my zajmiemy się resztą.
do kasy suma: 0,00 zł
Producenci

Miodówka

Miodówka

Miodówka - krewniaczka mączlików, czerwców i mszyc. To już nie brzmi dobrze… Możesz znać ją pod nazwą koliszka lub psylla. Fruwa sobie po świecie od jury, wysysając soki z roślin, degradując sady jabłoniowe i gruszowe. Jak ją rozpoznać i czym zwalczać, żeby cieszyć się udanymi zbiorami? Zobacz!

Miodówka - ściąga

  • Wygląd: długość 5 mm, trzy pary odnóży (jedna skoczna), długie skrzydła z drobnymi kolcami, czerwone lub fioletowe oczy
  • Gromada: owady
  • Rząd: pluskwiaki
  • Nadrodzina: miodówki
  • Rośliny: Polska - jabłonie, grusze i jarzębina; Azja i Afryka - cytrusy; USA - awokado, marchew i ziemniaki
  • Objawy: deformacja pędów i liści, spadź, grzyby sadzakowe, usychanie gałęzi i całych drzew, zamieranie gruszy
  • Warunki: ciepła wczesna wiosna, wysoka wilgotność powietrza, osłabione drzewa, intensywny rozwój roślin wiosną (świeże pełne soków pędy i liście), brak naturalnych wrogów
  • Zwalczanie: opryski, zwalczanie biologiczne, bioróżnorodność w ogrodzie

Miodówka – jak wygląda?

W Polsce wyróżnia się miodówkę gruszową czerwoną, miodówkę gruszową plamistą i miodówkę jabłoniową. Wszystkie wyglądają podobnie. Długość ich ciał wynosi ok. 5 mm i mają kłująco-ssące aparaty gębowe. Z trzech par odnóży jedna, ostatnia, jest skoczna.

Błoniaste, dachówkowato składane przezroczyste skrzydła mają maleńkie kolce. W większości zasłaniają całe ciała owadów. Oczy miodówek gruszowych są czerwone, a jabłoniowych czerwone lub fioletowe.

Dorosłe osobniki miodówki gruszowej czerwonej są jasnozielone lub różowo-brązowe, a miodówki gruszowej plamistej przybierają kolor zielonkawy z żółtym odcieniem. Imago miodówki jabłoniowej są zielone.

Miodówka – cykl rozwojowy

Miodówka gruszowa czerwona zimuje w korze roślin iglastych, a miodówka gruszowa plamista na gruszy. Na koniec marca, w kwietniu lub na początku maja dorosłe osobniki wylatują i rozpoczynają żerowanie na gruszach. Samice obu gatunków zimują w postaci dorosłej i składają jaja po wylotach.

Miodówka plamista w marcu i na początku kwietnia składa jaja szeregowo na zdrewniałych pędach owoconośnych, najmłodszych pędach i liściach. W drugiej połowie kwietnia i w maju również wzdłuż nerwu głównego. Miodówka czerwona składa jaja dopiero w trzeciej dekadzie kwietnia na rozwijających się pąkach i liściach.

Larwy miodówek gruszowych wylęgają się po 2 tygodniach. Przechodzą 5 faz linienia, po czym w ostatniej zajmują liście i osiągają postać imago. W sumie zajmuje im to 6 tygodni. Miodówka czerwona rozwija jedno pokolenie w ciągu roku, a miodówka plamista do 3 lub 4.

Miodówka jabłoniowa składa pomarańczowe jaja w korze jabłonek we wrześniu lub październiku. Wczesną wiosną, w okresie pękania pąków, z jaj wylęgają się larwy. Chowają się w pąkach, przechodząc w nich 4 stadia rozwojowe. W drugiej połowie czerwca przepoczwarzają się do postaci dorosłej. W ciągu roku gatunek ten rozwija jedno pokolenie.

Jedna samica miodówki składa do 2000 jaj przez całe życie.

Miodówka – jakie rośliny atakuje?

Miodówka w Polsce pojawia się przede wszystkim na jabłoniach (miodówka jabłoniowa) i gruszach (miodówka gruszowa plamista i miodówka gruszowa czerwona), rzadziej na jarzębinach. W Azji i Afryce atakuje uprawy cytrusów, w USA powoduje żółknięcie ziemniaków. Żeruje również na awokado i marchwi.

Największe szkody przynosi w młodych sadach, bo hamuje wzrost drzew – tu chodzi zwłaszcza o miodówkę gruszową czerwoną i miodówkę gruszową plamistą.

Miodówka – kiedy się pojawia?

Miodówki zaczynają żerować w sadzie już nawet w lutym i połowie marca. Kończą jesienią, na przełomie września i października. Larwy i osobniki dorosłe najintensywniej atakują drzewa w maju i czerwcu, kiedy rozwijają się nowe świeże liście i pędy.

Miodówka – jak żeruje na roślinach?

Larwy miodówek gruszowych wylęgają się w połowie marca i od razu żerują na korze oraz młodych pędach, wysysając sok. Larwy miodówki jabłoniowej pojawiają się w okresie pękania pąków. Docierają do nich i chowają się w ich wnętrzu. Tam żerują, a kiedy osiągną postać dorosłą, wychodzą i żywią się sokiem z szypułek i dolnej strony liści.

Miodówka – objawy żerowania na roślinach

Owady, żerując, wytwarzają spadź, czyli tzw. rosę miodową. Stąd wzięła się ich polska nazwa. Szczególnie dużo rosy produkują larwy, bo nie potrzebują aż tyle cukrów, ile znajduje się w soku. Wydalają ich nadmiar, który oblepia liście i pędy w postaci woskowego nalotu.

Rosa miodowa stanowi siedlisko grzybów sadzakowych, które niekontrolowane, są w stanie pokryć nawet całe drzewo. Z zarażonych grzybami zawiązków rozwijają się chore owoce – zdeformowane i skorkowaciałe.

Pędy przestają rosnąć i się wyginają. Liście również zahamowują wzrost, fałdują się i żółkną. Nieleczone drzewo usycha, zaczynając od gałęzi.

Miodówki przenoszą mykoplazmę, powodującą zamieranie gruszy. Jeśli patogeny tej choroby namnożą się w wiązkach przewodzących, to roślina przestaje przewodzić wodę i składniki pokarmowe. Liście zwijają się, brązowieją lub czerwienieją i więdną. Pędy czernieją, dochodzi do uszkodzenia wiązek sitowych poniżej miejsca okulizacji, kora pęka i się łuszczy, drobne korzenie obumierają, powstaje tkanka kalusowa.

Miodówka – zwalczanie

Miodówek pozbędziesz się przy pomocy środków ochrony roślin i ich naturalnych wrogów. Sprzyja Ci również niska temperatura i towarzystwo innych pożytecznych gatunków roślin w sadzie.

Miodówka – środki do oprysku

Wśród środków na miodówki skutecznie działają preparaty olejowe, zwłaszcza te, które są oparte na oleju rydzowym tak jak Emulpar lub Laser 940 EC w formie koncentratu rozcieńczanego z wodą. Oblepia szkodniki, utrudnia im oddychanie i poruszanie się. Miodówka ginie, nie uodparnia się na substancję czynną. Jednocześnie środek ten jest bezpieczny dla innych zwierząt (w tym zapylaczy), środowiska i ludzi oraz nie obowiązuje go okres karencji.

Na koniec fazy pękania pąków kwiatowych wykorzystaj także Karate Zeon do oprysków. Działa na miodówkę kontaktowo i żołądkowo, a na roślinie wyłącznie powierzchniowo. Szybko likwiduje szkodnika.

[product id="2009,1305,1691"]

Miodówka – zwalczanie biologiczne

Populację miodówki zmniejszają wiosenne przymrozki oraz drapieżne pluskwiaki, takie jak dziubałek gajowy (nimfy i owady dorosłe), zasiedlający drzewa (przy kwiatach i owocach). Jeśli chcesz go zaprosić do ogrodu, zostaw dla niego pas roślin zielnych, zwłaszcza pokrzyw.

Miodówka – profilaktyka

Wczesną wiosną sprawdź, czy masz powody do niepokoju. Test na obecność miodówki przebiega następująco:

  1. W połowie kwietnia rozłóż płachtę entomologiczną pod drzewem i potrząśnij jego gałęziami drzewa i sprawdź, czy miodówki spadły. Jeśli masz duży sad, wybierz do testu ok. 40 drzew. Już obecność dwóch owadów stanowi powód do reagowania.
  2. Od połowy kwietnia do połowy maja stosuj żółte tablice lepowe przy drzewach, które działają wabiąco na miodówki. Przy obecności co najmniej 3 osobników wprowadź środki ochronne.
  3. W połowie maja przejrzyj pędy jabłoni i gruszy, sprawdź, czy noszą ślady żerowania. Jeśli u młodych drzew zobaczysz ponad 10% uszkodzeń, wytocz działa przeciwko miodówce.

Szybka identyfikacja przeciwnika ułatwi i skróci walkę z nim. Włącz opryski olejowe, a uratujesz swoje drzewka owocowe.

Rozpoznaj chorobę lub szkodnika

do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper.pl