Klon japoński

Drzewo z Dalekiego Wschodu. Liście o ognistych kolorach sprawiają, że widać je już z daleka. Od razu wyróżnia się na tle zielonych krzewów, trawnika i innych drzew. Czy rośnie samotnie czy w towarzystwie swoich braci – niezmiennie wywołuje efekt WOW!

Klon japoński – ściąga

Klon japoński – co to za roślina?

Do Polski przybył z Japonii, gdzie rośnie pospolicie. To drzewo o luźnej budowie i nagich pędach w czerwonawym odcieniu. Jesienią pędy ciemnieją i ich kolor zmierza w kierunku karminowoczerwonego.

Klon japoński wypuszcza duże liście ostroklapowe (okrągłe w zarysie) o podwójnie piłkowanych brzegach. Odmiany różnią się między sobą m.in. kolorem liści: złotym, pomarańczowym, purpurowym. W zależności od fazy sezonu wegetacyjnego liście niektórych odmian zmieniają barwę, a na zimę opadają.

Purpurowe kwiaty zbierają się w baldachy i osiągają do 15 mm średnicy. Rozwijają się równolegle z liśćmi.

Drzewo wydaje również czerwone owoce skrzydlaki o długości do 2,5 cm.

Klon japoński – odmiany do ogrodu

W Polsce dominują trzy odmiany:

Klon japoński Aurerum (tzw. klon Szirasawy) o wachlarzowatych liściach (siedmio- lub dziewięcioklapowych) w złotożółtym odcieniu i z brzegami w kolorze czerwonawym. Poleca się go do cienia, ponieważ w słońcu jego liście ulegają poparzeniom.

Klon japoński Aconitifolium o liściach okrągłych, zmieniających jesienią kolor od pomarańczowoczerwonego do ciemnoczerwonego. Osiąga 5 m wysokości i kwitnie na czerwono na przełomie kwietnia i maja.

Klon japoński Vitifolium o liściach większych niż u standardowych odmian, przebarwiających się intensywnie na złoto i czerwono – aż do odcienia szkarłatnego. Wyglądem przypominają liście winorośli. Odmiana ta dorasta do 5 m wysokości.

Klon japoński – wymagania i warunki

Drzewo nadaje się do ogrodów naturalistycznych, japońskich i orientalnych, a także na trawniki i przy skalniakach. Bardzo dobrze wygląda w swobodnych nasadzeniach i kiedy ma sporo wolnej przestrzeni wokół siebie. Sadzi się je jesienią lub wiosną.

Stanowisko dla klonu japońskiego

Drzewo potrzebuje miejsca słonecznego lub lekko zacienionego w zależności od koloru liści. Na przykład odmiana Aurerum lepiej się czuje w cieniu, ponieważ promienie słoneczne są dla niej za mocne i powodują poparzenia na żółtych liściach.

Klon japoński rośnie w miejscach zacisznych i osłoniętych – zwłaszcza od ostrych, suchych, mroźnych wiatrów. Z uwagi na jego upodobanie do wilgotnych podłoży warto go posadzić również przy oczku wodnym.

Podłoże dla klonu japońskiego

Należy utrzymywać stałą wilgotność podłoża, a jeśli jest zbyt zbite, rozluźnić je przed posadzeniem klonu, żeby roślina mogła się swobodnie zakorzenić.

Po posadzeniu warto wykonać ściółkowanie, które jako warstwa termoizolacyjna pomoże utrzymać optymalny poziom wilgoci. Poleca się je szczególnie z uwagi na suszę i mróz.

[product id="2486,2928,2925"]

Podlewanie klonu japońskiego

Drzewo lubi wilgotną ziemię, dlatego należy je podlewać regularnie zwłaszcza podczas suchych i upalnych dni. Ściółka zapobiega suszy fizjologicznej zimą, co jest szczególnie ważne w przypadku klonu, który ma płytki system korzeniowy.

Klon japoński – nawożenie

Roślinę zasila się nawozem wieloskładnikowym od 2. roku po posadzeniu. Nawożenie przeprowadza się wiosną i jesienią. Co 2-3 lata warto dokarmić klon japoński również w lipcu/sierpniu.

Podczas sadzenia można zastosować mikoryzę, która przyspieszy rozwój korzeni i pomoże roślinie szybko przystosować się do nowego miejsca.

[product id="142,375,1581"]

Klon japoński – przycinanie

Drzewo przycina się najwcześniej latem, kiedy już rozwinęły się liście. Wówczas masz pewność, że soki zwolniły krążenie i roślinie nie grozi zamieranie pędów. Optymalny termin cięcia to późna jesień do grudnia.

Klonom służy delikatne przycięcie, które ogranicza się do dolnych pędów pozbawionych liści. Słabe cięcie pozwala uformować koronę i przerzedzić ją, dzięki czemu poprawia się cyrkulacja powietrza, co zapobiega powstawaniu chorób.

Klonu nie trzeba przycinać co roku – często wystarczy raz na kilka lat.

Klon japoński – przesadzanie

Drzewo to powinno rosnąć cały czas w jednym miejscu, ponieważ źle znosi przesadzanie. Ma delikatny i płytki system korzeniowy, który łatwo uszkodzić. Dlatego już na samym początku należy przemyśleć, na którym stanowisku w ogrodzie klon będzie się najlepiej czuł.

Klon japoński – rozmnażanie z sadzonek zielnych lub półzdrewniałych

Od końca maja do końca czerwca można pobrać fragmenty pędów – zielonych lub lekko zdrewniałych.

Odetnij skośnie pęd o długości 10-18 cm i usuń z niego liście, pozostawiając tylko 2-3. Zanurz sadzonkę w ukorzeniaczu, a potem umieść w ziemi w doniczce i podlej.

Postaw doniczki w jasnym i ciepłym miejscu, jednak nie pod bezpośrednim promieniowaniem słonecznym.

Po ok. 2 miesiącach, czyli w pełni lata, sadzonki powinny się zakorzenić. Wtedy przesadź je do ogrodu na stałe miejsce.

Jeśli jednak chcesz zyskać pewność, że młody klon przetrzyma zimę, przezimuj go w domu. W ciągu kilku miesięcy wzmocni system korzeniowy i na wiosnę, kiedy ustąpią przymrozki, umieścisz go w ogrodzie.

Klon japoński – zimowanie

Klon japoński jest mrozoodporny w warunkach polskich. Na zimę należy rozłożyć ściółkę, która pomoże utrzymać wilgoć w glebie i uchroni drzewo przed suszą fizjologiczną. Jednocześnie spełni funkcję termoizolacyjną i zabezpieczy płytkie korzenie przed mrozem.

Klon japoński – szkodniki i choroby

Do najgroźniejszych wrogów klonu japońskiego należą choroby grzybowe, które rozprzestrzeniają się poprzez zranione tkanki korzeni. Szczególnie niebezpieczne są miejsca, w których wcześniej rosły zainfekowane rośliny:

Wertycylioza sprawia, że liście latem żółkną, brązowieją i zasychają, a na koniec opadają. Na wiązkach przewodzących pojawiają się szarozielone smugi. Chore pędy usuwa się i stosuje oprysk Topsinem.

Papierowa plamistość przejawia się żółtobrązowymi okrągłymi plamami o jasnym środku. Z czasem pokrywają całą powierzchnię liści, które przybierają żółtozielony kolor. Tu również winę ponoszą zarodniki grzyba zimujące w opadłych liściach. Opryski preparatem Score 250 EC pomagają pozbyć się grzyba.

Czarna plamistość objawia się jasnymi i okrągłymi chlorotycznymi plamami na liściach. Z czasem przebarwiają się na żółto, a potem zastępują je czarne punkty, które zaczynają się ze sobą zlewać. Zarodniki grzyba zimują w opadłych liściach, więc trzeba je usuwać jesienią. Pomagają opryski Signum.

Mączniak prawdziwy sprawia, że na liściach pojawia się biały mączysty nalot, który po kilkunastu dniach ciemnieje. Sprzyja mu deszczowa pogoda i duże różnice wilgotności w dzień i nocy. Grzyb ten zimuje w opadłych liściach i na pędach, dlatego warto na bieżąco sprzątać ogród przed nadejściem zimy. Na mączniaka stosuje się oprysk Amistar.

[product id="1745,1753,1711"]

Klon japoński – ciekawostki

Więcej porad w e - booku