W Twoim ogrodzie brakuje miejsca na duże drzewa i krzewy? Nie musisz ograniczać się tylko do rabat z kwiatami. Wybierz iglaki na pniu - dekoracyjne i w większości zimozielone. Niewielkie rozmiary roślin pozwalają uprawiać je również w pojemnikach i donicach na balkonie czy tarasie.
Jak uzyskać iglaki na pniu?
Formy te powstają dzięki szczepieniu dwóch różnych roślin. Selekcja odpowiednich rodzajów pozwala uzyskać pienny, kulisty lub zwisający pokrój, a także wyjątkowe kolory. Nowe odmiany, dzięki wzmocnieniu pewnych cech, zwiększają swoją odporność na mróz, słabą glebę i zanieczyszczenia powietrza.
Istnieją dwa sposoby na to, by uzyskać iglaki na pniu:
- szczepienie na podkładce - na pniach od 50 do 200 cm,
- formowanie iglaków na pniu - wybiera się jeden prosty pęd rośliny i obcina gałązki do zamierzonej wysokości. Przycina się także wierzchołek drzewa i w ten sposób pobudza go do wzrostu.
Niektóre iglaki na pniu wykazują słabszą odporność na silne mrozy. Warto przykryć je agrowłókniną, a w bezśnieżne zimy ściółkować, żeby zapobiec suszy fizjologicznej. Rośliny na balkonie i tarasie wstaw w karton, a przestrzeń między ściankami i rośliną wypełnij styropianem.
[product id="65,206,1949"]
Iglaki na pniu - pielęgnacja miniaturowych drzew i krzewów
Karłowate iglaki łączą w sobie cechy dwóch roślin - podkładki i rośliny wykorzystanej na koronę. W uprawie muszą być spełnione potrzeby pielęgnacyjne i środowiskowe obu: warunki glebowe, nawożenie, rodzaj stanowiska, ochrona przed na mrozem, suszą, wiatrem i opadami oraz sposób i częstotliwość cięcia.
Ogród alpejski, orientalny czy skalniak? Iglaki na pniu dla Ciebie
Miniaturowe rośliny iglaste na pniu wykorzystasz w ogrodzie japońskim, alpinarium, na skalniakach, trawnikach i do dekoracji balkonów oraz tarasów. Mieszkając w centrum miasta, możesz mieć mini ogród orientalny - na 5. piętrze bloku lub niewielkim skrawku trawnika.
1. Sosny
Potrzebują nasłonecznionych stanowisk i umiarkowanie wilgotnego przeciętnego podłoża. Wykazują odporność na suszę i mróz, a także zanieczyszczenia miejskiego powietrza. Zachowują dobrą kondycję nawet bez regularnego stosowania nawozu, ale nie tolerują przelania. Zwykle wyróżniają się gęstym kulistym pokrojem. Do najpopularniejszych odmian należą:
- sosna górska Sherwood Compact o jasnozielonych igłach i płaskokulistym pokroju,
- sosna wejmutka Sea Urchin o kulistym pokroju i srebrzystoniebieskich igłach,
- sosna gęstokwiatowa Oculus Draconis o kremowo-białych paskach na zielonych igłach, która bardzo dobrze nadaje się do formowania.
Źródło: Wikipedia
2. Jałowce
Wyróżniają się pokrojem horyzontalnym lub zwisającym. Potrzebują stanowisk słonecznych i półcienistych o przepuszczalnej, umiarkowanie wilgotnej kwaśnej glebie. Dobrze rosną również na suchych i ubogich podłożach. Świetnie znoszą mróz i zanieczyszczone powietrze, dlatego nadają się do ogrodów w miastach. Szczególnie poleca się te odmiany jałowców:
- jałowiec płożący Goldschatz o złocistych igłach, który stworzy gęsty dywan w Twoim ogrodzie,
- jałowiec rozesłany Kishiogima o żółto-zielonych igłach,
- jałowiec łuskowaty Little Joanna o zielono-niebieskich gęstych igłach,
- jałowiec pospolity Greenmantle, płożący, o ciemnozielonych miękkich igłach.
Źródło: Wikipedia
3. Modrzewie
Lubią stanowiska słoneczne i półcieniste o glebach żyznych i lekko wilgotnych. Choć zrzucają igły na zimę, to odporne są na mróz. Bardzo dobrze znoszą miejskie zanieczyszczenia. Wyróżniają się płaczącym pokrojem. Do najczęściej hodowanych odmian należą:
- modrzew japoński Blue Dwarf, którego niebieskozielone igły pojawiają się już wczesną wiosną, a przed opadnięciem zmieniają kolor na soczyście żółty,
- modrzew japoński Stiff Weeper, który może mieć formę płożącą lub zwisającą,
- modrzew europejski Pendula z koroną w kształcie łezki.
Źródło: Wikipedia
4. Jodły
Jodły rosną na żyznych glebach, lekko kwaśnych. W większości lubią stanowiska słoneczne i zacienione. Niektóre z odmian potrzebują większej wilgotności powietrza i sprawdzają się przy oczkach wodnych, a także w ogrodach w pobliżu parków, lasów, rzek i jezior. Wszystkie jodły na pniu są mrozoodporne. Zwróć uwagę na:
- jodłę Blauer Eskimo o niebieskoszarozielonych igłach z kredowobiałym spodem, o regularnym szerokokulistym pokroju,
- jodłę Wellenseind o krótkich igłach, soczyście zielonych i srebrnym spodzie oraz płaskokulistym kształcie,
- jodłę Silberkugel o płaskokulistąj formie i promieniście rozmieszczonych igłach, zielonych od góry i kredowobiałych od spodu.
Źródło: Wikipedia
[product id="1058,1530,2743"]
5. Cyprysiki
Wymagają żyznych gleb, próchniczych i wilgotnych o lekko kwaśnym odczynie. Potrzebują ciepłego i zacisznego stanowiska. Najlepsze dla nich są stanowiska słoneczne, jednak z uwagi na niepełną mrozoodoporność w chłodnych częściach kraju warto sadzić je od zachodu lub wschodu w lekkim cieniu. Podczas surowych zim te miniaturowe iglaki na pniu okrywa się agrowłókniną. Do najczęściej spotykanych odmian należą:
- cyprysik Nana Gracilis o nieregularnym pokroju i szmaragdowych gałązkach,
- cyprysik Lawsona Filip Golden Tears o zwisających pędach i zabarwieniu łusek złotym do zielonożółtego,
- cyprysik Tonia o nieregularnym lub szeroko stożkowatym pokroju i ciemnozielonym ulistnieniu.
Źródło: Wikipedia
6. Żywotniki czyli tuje
Tuje dobrze znoszą mrozy i miejskie zanieczyszczenia powietrza. Rosną na słonecznych i ciepłych stanowiskach. Potrzebują żyznej, przepuszczalnej i umiarkowanie wilgotnej gleby. Najlepiej wyglądają w szpalerach lub sadzone po kilka obok siebie. Odmian żywotników na pniu jest wiele, a wśród nich:
- żywotnik olbrzymi Whipcord Kager’s Beauty - o stożkowatym pokroju i zielonych gałązkach
- żywotnik zachodni Smaragd o szmaragdowym ubarwieniu i stożkowym pokroju,
- żywotnik zachodni Brabant o ciemnozielonych łuskach i kolumnowym pokroju,
- żywotnik Danica o ciemnozielonych łuskach i kulistym pokroju.
Źródło: Wikipedia
7. Świerki
Rosną na słonecznych stanowiskach, lubią lekko wilgotne żyzne gleby oraz wilgotne powietrze. Nie szkodzą im zanieczyszczenia w ośrodkach miejskich. Bardzo dobrze znoszą mrozy i suszę, choć odmianę Dendrofarma Gold okrywa się agrowłókniną w bezśnieżne zimy. Do najpiękniejszych odmian świerków karłowatych należą:
- świerk srebrny Glauca Globosa - karłowa odmiana świerka kłującego o srebrzystoniebieskich igłach,
- świerk biały Dendrofarma Gold - biały świerk który wraz z wiekiem przechodzi od kulistego do kopulastego, lekko spłaszczonego pokroju,
- świerk serbski Peve Tijn - o igłach zielono żółtych z wierzchu i srebrzystych od spodu i kulistym pokroju, który z czasem zmienia się w szeroki stożek,
- świerk sitkajski Silberzwerg - o formie kulistej przechodzącej w stożek i igłach ze srebrzystym nalotem,
- świerk pospolity Wild Strawberry o płasko kulistym regularnym pokroju i czerwonych niewielkich szyszkach na zakończeniach pędów.
Źródło: Wikipedia
Iglaki na pniu - kompozycje z innymi roślinami
Rośliny na pniu zajmują niewiele miejsca i nie zacieniają powierzchni. W zależności od odmiany posadzisz je jako solitery, w szpalerach, a także w kompozycjach z niskimi roślinami ozdobnymi np. golteriami, wrzoścami czy pierisami.
Więcej porad w e - booku
