Hortensja dębolistna

Hortensja dębolistna to krzew znany przede wszystkim z niepowtarzalnego wyglądu liści. Warto jednak zwrócić uwagę również na jego kwiaty – drobne, zebrane w duże wiechy. Stanowi ozdobę ogrodów krajobrazowych, orientalnych i leśnych. Marzy Ci się ogródek, w którym hortensja dębolistna zajmie naczelne miejsce? Zobacz, jak ją pielęgnować, by długo cieszyć się jej pięknem.

Hortensja dębolistna – ściąga

Hortensja dębolistna – co to za roślina?

Hortensja dębolistna powoli, osiągając w uprawie ogrodowej do 150 cm wysokości. W naturze dorasta do 400 cm i zasiedla tereny między Karoliną Północną, Florydą, Luizjaną i Tennessee. To rodzima roślina również w Azji, a najwięcej gatunków rośnie w Chinach, Korei i Japonii.

Hortensja dębolistna ma rozłożysty pokrój o łukowato wyginających się pędach. Zakwita w lipcu, wypuszczając stożkowate kwiatostany o długości 30 cm, które utrzymują się aż do jesieni. Zdobią roślinę nawet wtedy, kiedy przekwitną.

Nazwa wzięła się od dużych ciemnozielonych klapowanych liści o długości nawet do 30 cm, miękkich i owłosionych od spodu. Jesienią przybierają kolor czerwonofioletowy, a na zimę opadają.

Młode pędy hortensji są jasnobrązowe, a starsze wyróżniają się cynamonowo-pomarańczową korą. Krzew tworzy pędy rozłogowe i z wiekiem się zagęszcza.

Hortensja dębolistna – odmiany do ogrodu

Odmiany hortensji dębolistnej kwitną na biało i z czasem przebarwiają się na lekko różowy kolor. Do najciekawszych odmian uprawianych w Polsce należą:

Hortensja dębolistna Snow Queen – o liściach, które jesienią przybierają odcień brązowopurpurowy z fioletowymi i czerwonymi nutami. Kwitnie obficie, osiąga 150 cm wysokości i 200 cm szerokości, tworząc zwarte kępy. Kwiatostany mogą mieć do 30 cm długości; pojawiają się w lipcu i trwają do września.

Hortensja dębolistna Ice Crystal – do handlu weszła zaledwie w 2017 r., a już należy do najpopularniejszych odmian. Ma luźny rozkrzewiony pokrój, nieco zaokrąglony. Dorasta do 175 cm wysokości i ok. 120 cm szerokości. Należy do odmian szczególnie wytrzymałych na suszę i mróz, znosząc temperatury do -25°C . Wypuszcza kremowobiałe kwiaty, a jej liście jesienią przebarwiają się na purpurowo. Kwitnie w lipcu i sierpniu.

Hortensja dębolistna Munchkin – odmiana o zwartym pokroju, która tworzy rozkrzewione kępy. Dorasta do 100 cm wysokości i 150 cm szerokości. Zielone liście jesienią przebarwiają się na kolor czerwony wpadający w mahoń. Kwiaty początkowo są białe, potem nabierają różowego koloru, aż stają się ciemnoróżowe. Kwitnie od lipca do września.

Hortensja dębolistna Applause – odmiana o wyprostowanym pokroju, dorasta do 200 cm wszerz i na wysokość. Kwitnie od lipca do września, wypuszczając kremowozielone kwiaty, które z czasem przybierają kolor kremowobiały. Liście są ciemnozielone, a na jesień zmieniają kolor na fioletowoczerwony z odcieniami brązu.

Hortensja dębolistna Snowflake – odmiana o kaskadowym pokroju i wysokości do 200 cm i takiej samej szerokości. Rozrasta się w rozłożyste kępy o ciemnozielonych liściach, które jesienią mienią się kolorami purpury, brązu i fioletu. Kwitnie od lipca do września.

Hortensja dębolistna – wymagania i warunki

Hortensja to krzew dla zapalonych ogrodników, ale niekoniecznie z wieloletnim doświadczeniem. Nawet jeśli dopiero zaczynasz swoją przygodę z tymi roślinami, ale masz w sobie dużo entuzjazmu, na pewno sobie poradzisz z opieką nad nimi. Wystarczy, że odpowiednio wybierzesz stanowisko i będziesz pamiętał o regularnych zabiegach pielęgnacyjnych.

Stanowisko dla hortensji dębolistnej

Hortensja potrzebuje miejsca półcienistego o rozproszonym świetle. Dobrze się czuje na wystawie wschodniej, do której słońce dociera tylko przez kilka godzin dziennie. Silne promieniowanie słoneczne sprawia, że podłoże szybciej wysycha, czego hortensja nie lubi, a także powoduje poparzenia liści. W dodatku na im bardziej słonecznym stanowisku hortensja rośnie, tym jej liście są mniejsze.

Lubi stanowiska zaciszne. Najlepiej wygląda na tle drzew i innych krzewów, rozświetlając białymi kwiatami cieniste zakątki. Z kolei wyższe rośliny zapewniają jej osłonę przed wiatrem.

Podłoże dla hortensji dębolistnej

Hortensja rośnie na żyznych wilgotnych glebach o lekko kwaśnym odczynie. Na glebach zasadowych należy używać torfu lub nawozów zakwaszających. Warto stosować ściółkę, bo obecność kory sosnowej nie tylko obniża pH podłoża, ale również poprawia jego strukturę, zwiększa zawartość próchnicy i zatrzymuje w nim wodę.

[product id="2956,1578,2486"]

Podlewanie hortensji dębolistnej

Hortensja lubi wilgotną glebę, dlatego należy ją regularnie i obficie podlewać, zwłaszcza w okresie wzrostu. W czasie suszy trzeba zwiększyć częstotliwość nawadniania i pilnować, by nie doszło do zbyt dużego przesychania podłoża.

Hortensja dębolistna – nawożenie

Krzewy zasila się na początku sezonu wegetacyjnego granulowanymi nawozami, które zapewnią mu dobry start i regenerację po zimie. Od wiosny do lipca stosuje się również nawozy płynne i rozpuszczalne, dzięki którym hortensja obficie kwitnie i radzi sobie z przejściową suszą.

[product id="1528,3276,1592"]

Hortensja dębolistna – przesadzanie

Hortensję sadzi się od wiosny do jesieni. Zwykle kupuje się ją już wyrośniętą w doniczce. Jak najszybciej należy przesadzić krzew do ziemi podlać i nawieźć, ponieważ doniczka szybko staje się za mała, a podłoże w niej błyskawicznie przesycha.

Najlepszy termin sadzenia hortensji to przełom kwietnia i maja. Dzięki temu rośliny mają całe 6 miesięcy, żeby się porządnie ukorzenić, zanim nadejdzie zima. Można również posadzić krzewy jesienią, kiedy nie mają już liści. Nie sadzi się hortensji w trakcie upalnych dni.

Hortensja dębolistna – przycinanie

Krzewy przycina się na wiosnę, ale z czynnością tą należy poczekać, aż pąki zgrubieją i będzie wiadomo, które z nich przetrwały zimę. Pozostałe, słabe i uszkodzone, należy usunąć. Przyschnięte końcówki pędów skraca się nad najwyższym żywym pąkiem.

Co kilka lat przeprowadza się cięcie odmładzające i tnie najstarsze pędy. Ten zabieg pozwala zachować zwarty pokrój krzewu i sprawi, że wypuści nowe pędy.

Hortensja dębolistna – rozmnażanie z sadzonek zielnych

Sadzonki o długości 15 cm pobiera się z jednorocznych bocznych pędów. Sadzi się je w inspekcie w mieszanym podłożu, które składa się z torfu, piasku i kwaśnej ziemi w równych proporcjach. Wiosną młode rośliny przesadza się do zacienionego rozsadnika i podlewa. Jesienią hortensję umieszcza się na stałym miejscu.

Hortensja dębolistna – zimowanie

Roślina ta zimuje w ogrodzie, ale większość odmian nie jest całkowicie mrozoodpornych. Z tego powodu stosuje się kopczykowanie z torfu i okrywanie agrowłókniną (zwłaszcza na południu i wschodzie Polski). Ściółka z kory dodatkowo chroni korzenie przed mrozami.

Hortensja dębolistna – szkodniki i choroby

Katalog dolegliwości hortensji dębolistnej może wydawać się długi, jednak przy odpowiedniej pielęgnacji i zachowaniu optymalnych warunków, rośliny te rosną zdrowo i pozostają w dobrej kondycji.

Mszyce – powodują deformację liści i kwiatostanów. Wysysają soki i wydzielają rosę miodową, na której rozwijają się czarne grzyby sadzakowe. Jednym z preparatów najlepiej zwalczających mszyce jest Polysect Naturen.

Przędziorek chmielowiec – żeruje na spodniej stronie liści od maja do sierpnia. Jego oznakę stanowią żółte mozaikowe przebarwienia wzdłuż unerwienia liści, które z czasem rozprzestrzeniają się na całą powierzchnię. Liście żółkną, a ich końcówki brązowieją. Na koniec opadają i przy braku leczenia roślina zamiera. Przędziorków pozbędziesz się, stosując Nissorung Strong.

Mączniak prawdziwy hortensji – na liściach pojawia się biały nalot, który z czasem powoduje ich brązowienie. Pędy wierzchołkowe deformują się, a liście spowalniają wzrost. Chore części usuwa się, a opadłe wygrabia. Do skutecznych środków na mączniaka należą m.in. Nimrod i Siarkol.

Septorioza – choroba grzybowa objawiająca się brązowymi plamami o ciemniejszych obwódkach. Już przy pierwszych objawach zastosuj preparat Amistar.

Chloroza – na tkance liścia pojawiają się żółte zabarwienia. Rozprzestrzeniają się, omijając lub zajmując unerwienie. Osłabia się proces fotosyntezy i roślina staje się coraz słabsza. Liście deformują się – wydłużają, skręcają, zwężają i karłowacieją. Pojawia się, kiedy podłoże ma zbyt wysoki odczyn. Na chlorozę pomagają nawozy zakwaszające glebę, torf i nawozy mineralne do hortensji, a także kora sosnowa. Ze środków chemicznych warto użyć środka Help Plant ZN, który uzupełnia niedobory cynku.

Zamieranie wierzchołków pędów – młode liście stają się czarne, a choroba z czasem zajmuje również łodygę. Starsze liście pokrywają się czernią na wierzchołkach. Nalot grzybni i zarodników pojawia się na kwiatach. Chore części usuwa się i stosuje preparat Switch. Plamistość liści hortensji – jej oznakę stanowią okrągłe jasnobrązowe plamy, które z czasem stają się brunatne i szarobrunatne o czerwonym obrzeżeniu. Chore części roślin usuwa się, a opadłe liście należy zagrabiać i wyrzucać, żeby pozbyć się zimujących w nich zarodników grzybni. Na plamistość pomaga m.in. Signum.

Poparzenie liści hortensji – liście żółkną i brązowieją, opadają. Pojawia się, kiedy krzew rośnie w miejscu o nadmiernej ekspozycji na słońce. W takim przypadku od razu przesadź roślinę na zacienione stanowisko, a uszkodzone liście usuń.

[product id="3233,1704,288,1712,1489,1757"]

Hortensja dębolistna – ciekawostki

Więcej porad w e - booku