Chcesz zaprosić zimozieloną krzewinkę do swojego ogrodu? Najlepiej taką, którą nie tylko mrozy zostawią w spokoju, ale również większość chorób i szkodników? Poznaj hebe! Sprawdź, czy jesteś w stanie zapewnić jej odpowiednie warunki. Wybierz najbardziej urzekającą Cię odmianę i znajdź dla niej przytulne stanowisko, na którym będzie rosła przez wiele lat.
Nie masz czasu czytać?
Oto TOP 3 sadzonki Hebe – sprawdzone przez naszych klientów:
[product id="3327,3329,3332"]
Sprawdź wszystkie nasze sadzonki Hebe Zobacz produkty
Hebe – ściąga
- Wysokość: w naturze 200 cm, w ogrodzie 80-100 cm
- Kwitnienie: od końca maja do jesieni (pierwsze przymrozki)
- Stanowisko: słoneczne lub lekko zacienione
- Pochodzenie: Tasmania, Nowa Zelandia, Polinezja Francuska (Rapa), Falklandy, Ameryka Południowa
- Podłoże: przepuszczalne, próchnicze, o kwaśnym odczynie
- Nawożenie: wiosną (nawóz do roślin kwasolubnych) i latem (nawóz jesienny z fosforem i potasem)
- Podlewanie: regularne, częste w przypadku młodych roślin
- Rozmnażanie: z sadzonek zielnych, przez korzenie przybyszowe
- Szkodniki i choroby: mszyce, wciornastki, szara pleśń, plamistość liści
Hebe – co to za roślina?
Rodzaj hebe obejmuje ok. 100 gatunków krzewów o zróżnicowanej wysokości: od kilku centymetrów do aż dwóch metrów. W uprawie ogrodowej najczęściej spotyka się gatunki, które dorastają do 80-100 cm.
Rośliny wypuszczają białe, niebieskie lub fioletowe kwiaty, które utrzymują się od maja aż do pierwszych przymrozków. Kwiaty zbierają się w groniaste kwiatostany na końcach pędów. Pędy są wyprostowane lub płożące się, w obu przypadkach silnie zagęszczone. Rosną na nich niewielkie listki o owalnym lub wydłużonym kształcie, pokryte woskowym nalotem.
Hebe porasta wybrzeża morskie, a także zbocza gór. W Polsce uprawia się tylko wybrane gatunki, przystosowane do klimatu umiarkowanego. W ogrodach zwykle sadzi się je na pierwszym planie rabat, na obwódkach i pod drzewami oraz wysokimi krzewami.
Hebe – odmiany do ogrodu
Hebe Shrubby Veronica dorasta do 40 cm wysokości i 60 cm średnicy. Wyróżnia się drobnymi błyszczącymi szarozielonymi listkami. Polecana zwłaszcza do ogródków skalnych, na wrzosowiska i do ogrodów orientalnych. Nie trzeba jej przycinać, bo sama osiąga zwarty kulisty pokrój.
Hebe Imbricata – zwarta i niska krzewinka o półkulistym pokroju. Osiąga do 30 cm wysokości. Ta odmiana wymaga okrywania na zimę, bo jej listki są bardziej wrażliwe na mróz nich innych. Mimo to jest wiecznie zielona i podczas cieplejszych zim radzi sobie bez osłony.
Hebe bukszpanowata – faktycznie przypomina młodszą siostrę bukszpanu. Ma podobne do niego listki: ciemnozielone i zaostrzone. W klimacie umiarkowanym jako jeden z nielicznych gatunków hebe dorasta do ponad 100 cm wysokości.
Hebe ochrowata – osiąga do 40 cm wysokości, choć na terenach, z których pochodzi, rozwija się nawet do 100 cm. Wypuszcza gęste i silnie rozgałęzione pędy, niektóre płożące się po ziemi. Listki wyglądają jak zielone łuski, a same kępy do złudzenia przypominają mech.
Hebe widłakowata – o pędach gęsto pokrytych drobnymi sztywnymi listkami. Wyglądem przypomina kępę widłaków i dorasta do 30 cm wysokości. Wygląda niesamowicie i warto ją sadzić na podniesionych miejscach, eksponowanych, jako solitera i na pierwszym planie rabat. Ciekawie się prezentuje wśród np. wrzosów, kontrastując soczystą zielenią z fioletowymi kwiatami.
Hebe – wymagania i warunki
Hebe pochodzi z ciepłych krajów, jednak łatwo dostosowuje się do chłodniejszych warunków. W klimacie umiarkowanym uprawia się ją przez cały rok. Stanowi ozdobę również zimą, kiedy wiele roślin udaje się na spoczynek.
Stanowisko dla hebe
Najlepiej rośnie w słońcu, ale nie lubi bezpośredniego promieniowania, które może poparzyć jej liście. Poradzi sobie również w lekkim cieniu. Co ważne – hebe nie przepada za mieszkaniowymi warunkami. Musi rosnąć na zewnątrz, w gruncie lub pojemniku (donica powinna mieć co najmniej 30 cm średnicy).
Podłoże dla hebe
Krzewinka rośnie w glebie próchniczej i przepuszczalnej o kwaśnym odczynie. Jeśli pH jest za wysokie, warto do podłoża dodać torf, kompost lub ściółkę z kory sosnowej. Hebe ma słabo rozwinięty system korzeniowy, więc jeśli podłoże jest za luźne, warto je dociążyć gliną. W uprawie pojemnikowej stosuje się warstwę drenażową na dnie, a następnie luźne i przepuszczalne podłoże.
[product id="2583,2486,2067,637,2431,2435"]
Podlewanie hebe
Roślina potrzebuje regularnego nawadniania w pierwszym sezonie po posadzeniu, jeśli panują upały i susza. Dodatek ściółki zapobiega zbyt szybkiej utracie wilgoci z podłoża. Hebe nie lubi zastojów wody w doniczce, ale podłoże musi być stale wilgotne – najlepiej używać odstanej wody. Zimą trzeba ograniczyć podlewanie, jednak trzeba sprawdzać, czy nie jest za sucho.
Hebe – nawożenie
Hebe nawozi się nawozami wieloskładnikowymi od razu na początku sezonu i w połowie maja. Z końcem lipca zamienia się je na nawozy jesienne o dużej zawartości fosforu i potasu, dzięki którym roślina lepiej zniesie mrozy.
Hebe – przesadzanie
Krzew w uprawie doniczkowej przesadza się co 3-4 lata na wiosnę, kiedy widać, że nie mieści się już w doniczce. W ogrodzie rośnie na stałym miejscu przez wiele lat i nie wykopuje się go nawet na zimę.
[product id="1372,1539,1856"]
Hebe – rozmnażanie
Istnieją dwa sposoby na powiększenie rodziny hebe w ogrodzie. Oba dają dobre efekty, a otrzymane z nich nowe rośliny są silne i dobrze przygotowane do posadzenia na stałe miejsce.
Rozmnażanie hebe z korzeni przybyszowych
Podstawę hebe obsyp kompostem i podlewaj regularnie, tak żeby krzewinka była cały czas wilgotna. Latem, najlepiej w sierpniu, odetnij ukorzenione odrosty i posadź do doniczek. Przezimuj je w jasnym pomieszczeniu o temperaturze ok. 10°C, a na stałe miejsce posadź wiosną.
Rozmnażanie hebe z sadzonek
Sadzonki pobiera się wczesną wiosną ze środkowych części pędów niezdrewniałych. Następnie zanurza się je w ukorzeniaczu, a potem wkłada do pojemnika z torfem i piaskiem w proporcjach 1:1 i przykrywa folią. Sadzonki ustawia się w jasnym i ciepłym miejscu. Ukorzeniają się przez 6 tygodni. Na docelowe miejsce sadzi się je kolejnej wiosny.
Hebe – zimowanie
Jesienią zastosuj nawozy z fosforem i potasem (tzw. nawozy jesienne), które wzmocnią roślinę przed zimą.
Roślina nie wymaga okrywania na zimę, jedynie młode egzemplarze można osłonić luźnym chochołem z gałęzi roślin iglastych. Najgroźniejsze dla hebe są porywiste mroźne wiatry, które mogą doprowadzić do przesuszenia. Jeśli nie ma wiatru i mrozów w nocy, osłonę można zdjąć.
Woskowy nalot na liściach hebe chroni je przed odparowaniem wody z rośliny i pomaga im przetrwać suszę fizjologiczną.
Hebe z uprawy doniczkowej należy na zimę wnieść do jasnego pomieszczenia o temperaturze 8-10°C.
Hebe – szkodniki i choroby
Roślina jest wytrzymała na odwiedziny nieproszonych gości i ataki patogenów, jeśli zapewni się jej odpowiednie warunki. W przypadku osłabionych roślin mogą rozwinąć się choroby grzybowe.
Mszyce – często goszczą w ogrodach i na balkonach, dlatego mogą żerować również na hebe. Powodują żółknięcie liści i ich deformację, a także karłowacenie pędów. Zaatakowane rośliny należy spryskać preparatami Polysect Naturen, Siltac lub Deltam Narura Spray.
Wciornastki – na liściach pojawiają się żółte plamy i dziurki. Szkodniki żerują również na łodygach (w początkowej fazie tuż przy nasadzie liści). Liście się zwijają i zahamowują wzrost. Na wciornastki pomoże Karate Gold lub Karate Zeon.
Szara pleśń – choroba grzybowa, która powoduje powstanie brunatnoszarych plam. Z czasem zainfekowane miejsca łączą się ze sobą i powodują obumieranie rośliny. Jeśli zauważysz pierwsze objawy, zastosuj preparat Switch.
Plamistość liści – objawia się plamami w różnym kolorze i wielkości po obu stronach liści. Z czasem wytwarza się na nich nalot i kruszeją. Jeśli nie zareagujesz w porę, dojdzie do nekrozy całych liści, a roślina zacznie obumierać. Plamistość zwalcza się środkami Signum i Scorpion.
[product id="3233,932,1679,1691,1762,1757"]
Hebe – ciekawostki
- Nazwa rośliny pochodzi od imienia greckiej bogini młodości.
- Hebe są odporne na słone wiatry, dzięki czemu mogą rosnąć na wybrzeżach, nawet na tak dalekich terenach od swojej ojczyzny, jak południowo-zachodnia Anglia (najczęściej w roli żywopłotu).
