Darmowa dostawa od 150 zł! Zostań w ogrodzie – my zajmiemy się resztą.
do kasy suma: 0,00 zł
Producenci

Byliny wieloletnie długo kwitnące – przegląd 9 najlepszych odmian

Byliny wieloletnie długo kwitnące – przegląd 9 najlepszych odmian

Brakuje Ci czasu na coroczny wysiew roślin ozdobnych? Mamy na to sposób! Poznaj byliny wieloletnie długo kwitnące. Dowiedz się, z jakimi gatunkami je komponować, żeby stworzyć kolorowe rabaty na cały sezon od wiosny do jesieni.

Byliny kwitnące wiosną i wczesnym latem

Pojawiają się jako jedne z pierwszych roślin kwitnących. Dumnie oznajmiają, że panowanie zimy się skończyło i czas, by kolory powróciły do ogrodu.

Gęsiówka kaukaska

Gęsiówka kaukaska kwitnie od kwietnia do czerwca. Wyróżnia ją poduszkowaty pokrój przy niskim wzroście – zaledwie 10-20 cm. To zimozielona roślina o miękko owłosionych liściach i kwiatach zebranych w groniaste kwiatostany. Rośnie na skalniakach, murkach, skarpach i obrzeżach rabat. Lubi gleby przepuszczalne, niezbyt suche i słoneczne stanowiska.

Skomponuj ją z floksem szydlastym, smagliczką skalną (na skalniakach), ubiorkiem wiecznie zielonym, jałowcem, irgą i dzwonkami karpackimi. Jeśli gęsiówka kaukaska ma zbyt mokro, choruje na septoriozę, mączniaka rzekomego i białą rdzę.

[product id="534,2693,2603"]

Tulipan

Tulipany kwitną od marca do maja w zależności od odmiany: wczesnej, średniej lub późnej. Zmiksuj je pod kątem odmiennych okresów kwitnienia i wysokości (10-70 cm), a zapewnisz sobie widok na tulipanowy raj przez aż dwa miesiące. Gatunek ten uwielbia słońce, ciepło i ciszę. Służy im przepuszczalna i żyzna gleba o lekko zasadowym lub obojętnym odczynie.

Wyprostowany smukły pokrój sprawia, że świetnie komponują się z innymi strzelistymi roślinami (hiacyntami, irysami, narcyzami) oraz bardziej kępiastymi (niezapominajkami). Bratki i stokrotki stanowią idealne sąsiedztwo, bo jako rośliny jednoroczne wypełniają puste przestrzenie po przekwitłych tulipanach. Również liście lilii i irysów zasłaniają stopniowo żółknące liście.

Tulipany mogą cierpieć na szarą pleśń, zgniliznę cebul, fuzariozę i zarazę ogniową tulipanów. To choroby grzybowe, dlatego ważna jest przepuszczalna gleba i delikatna cyrkulacja powietrza na stanowisku. Dobrze też wykopywać cebule tulipanów co najmniej raz na 2-3 lata, żeby je przewietrzyć i osuszyć w chłodnym miejscu, a jesienią posadzić w innym miejscu.

[product id="3370,3371,464"]

Byliny kwitnące w pełni lata

Lato to czas, kiedy kwitnie najwięcej gatunków roślin ozdobnych. Wykorzystaj ten czas i stwórz energetyczne kompozycje z bylinami długo kwitnącymi.

Liliowiec ogrodowy

Liliowiec kwitnie od czerwca do sierpnia, tworząc efektowne kępy o dużych kwiatostanach i zielonych równowąskich liściach. Dorasta od 50 cm do 100 cm wysokości. Wymaga słonecznego lub lekko zacienionego stanowiska. Co prawda w słońcu obficiej kwitnie, ale za to w półcieniu ma zdrowsze i piękniejsze liście.

Bardzo dobrze rośnie w umiarkowanie wilgotnej, żyznej i przepuszczalnej glebie. Starsze liliowce dobrze znoszą suszę, ale młode podlewaj regularnie. Stosuj nawozy organiczne i mineralne.

Zestaw liliowce z krzewami ozdobnymi, ostróżkami, irgą i hostami (w półcieniu).

Najczęstsze choroby to cętkowana plamistość liści (grzybowa) i gnicie szyjki korzeniowej (bakteryjna). Liliowce często są trapione również przez paciornicę liliowcową – szkodnika powodującego deformację pąków kwiatowych.

liliowiec ogrodowy

Żródło: Anne Norman, CC BY 2.0, via Wikimedia Commons

Pysznogłówka

Pysznogłówka kwitnie od czerwca do sierpnia i dorasta do 60-150 cm wysokości. Tworzy wzniesione grube i sztywne łodygi z parami naprzeciwlegle ułożonych liści. Preferuje słoneczne stanowiska, choć jej uprawa udaje się też w półcieniu. Wymaga gleb żyznych i próchniczych, umiarkowanie wilgotnych. Potrzebuje regularnego podlewania, zwłaszcza w czasie suszy.

W ogrodzie lubi się z liliowcami, floksami, krwawnikami, jeżówkami, ostróżkami i wilczomleczami.

Przy nadmiernej wilgotności pojawiają się choroby grzybowe, takie jak mączniak prawdziwy czy plamistość liści.

pysznogłówka

Żródło: Kor!An (Андрей Корзун), CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons

Byliny kwitnące późnym latem i jesienią

Kiedy zbliża się koniec wakacji one dopiero się rozkręcają, jakby chciały zatrzymać ostatnie promienie letniego słońca i przedłużyć beztroski czas.

Dzielżan jesienny

Dzielżan jesienny kwitnie od sierpnia do października. To jedna z wyższych bylin, osiągająca 80-150 cm wysokości. Ma wzniesiony pokrój o licznych rozgałęzionych łodygach i lancetowatych liściach. Lubi słońce i lekki cień, a nade wszystko zaciszne miejsca. Najlepiej rośnie na żyznych i przepuszczalnych glebach o lekko kwaśnym odczynie. Podlewaj go regularnie, ale unikaj nadmiaru wody, bo jego korzenie zgniją. Stosuj nawozy wieloskładnikowe od wiosny do lata.

Dzielżan świetnie wygląda w późnoletnim i jesiennym ogrodzie w towarzystwie innych ogniście kwitnących roślin, jak jeżówki, rudbekie i astry jesienne.

Przy nadmiernej wilgotności pojawiają się choroby grzybowe: mączniak prawdziwy i szara pleśń.

dzielżan jesienny

Żródło: Agnieszka Kwiecien, Nova, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons

Jeżówka purpurowa

Jeżówka purpurowa kwitnie od lipca do września na słonecznych stanowiskach. Dorasta do 100 cm wysokości, rozwijając się w zwartych kępach ze wzniesionymi łodygami i purpurowymi kwiatami. Radzi sobie także w półcienistych miejscach, ale kwitnie w nich mniej obficie.

Najlepiej czuje się na przepuszczalnych żyznych glebach o lekko kwaśnym lub obojętnym odczynie.

Toleruje suszę, więc choć warto ją podlewać regularnie, można czasem bezkarnie o tym zapomnieć. Przy długotrwałym braku opadów należy jednak koniecznie podlać jeżówkę. Zestawiaj ją z rudbekią, liliowcami, floksami i astrami jesiennymi.

To gatunek odporny na choroby, choć w liściach gustują ślimaki. Przy zbyt wysokiej wilgotności sporadycznie może wystąpić mączniak lub szara pleśń.

[product id="333,539,2697"]

Byliny o wyjątkowo długim okresie kwitnienia

Kwitną od lata do jesieni, aż do przymrozków. Raz posadzone, zdobią ogród przez większość sezonu.

Szałwia omszona

Szałwia omszona kwitnie od lipca do października, dorastając najczęściej do 40-60, choć niektóre odmiany osiągają nawet 80 cm wysokości. Tworzy zwarte kępy ze wzniesionymi łodygami i kwiatostanami.

Wymaga słońca, ciepła i zacisznego miejsca. Rośnie na glebach przepuszczalnych, suchych lub lekko wilgotnych obojętnych, lub lekko zasadowych. Podlewaj ją regularnie, ale umiarkowaną ilością wody. Unikaj też nadmiaru azotu w nawozach.

W ogrodzie posadź ją z jeżówkami, rudbekiami i liliowcami.

Czasem na szałwii żerują ślimaki lub mszyce, a nadmiar wilgotności przyciąga szarą pleśń lub mączniaka. Dzieje się to jednak bardzo rzadko.

[product id="3105,3470,595"]

Rudbekia

Rudbekia kwitnie od lipca do października, osiągając od 30 do 150 cm wysokości. Tworzy wzniesione łodygi z żółtymi lub pomarańczowymi kwiatostanami.

Lubi słoneczne lub lekko ocienione stanowiska. W cieniu słabiej kwitnie, ale ogólnie również dobrze się rozwija. Wymaga gleb przepuszczalnych, żyznych, umiarkowanie wilgotnych, lekko kwaśnych do lekko zasadowych. Bardzo ładnie wygląda w kompozycjach z jeżówkami, dzielżanami, astrami i liliowcami.

W czasie suszy wymaga regularnego podlewania. Przelanie rośliny grozi pojawieniem się mączniaka prawdziwego i rzekomego. Poza tym czasem na rudbekiach żerują ślimaki, przędziorki i mszyce.

Werbena patagońska

Werbena patagońska kwitnie od czerwca do listopada, dorastając do 80-100 cm wysokości. Tworzy wzniesione, sztywne i słabo rozgałęzione łodygi z wąskimi lancetowatymi liśćmi.

Lubi słońce i w nim najlepiej rozkwita, jednak dobrze rozwija się też w półcieniu. Preferuje żyzne przepuszczalne gleby o obojętnym odczynie lub lekko zasadowym. Podlewaj ją regularnie, umiarkowaną ilością wody. Przejściowa susza nie szkodzi werbenie, jednak jeśli się przedłuża, roślina wymaga podlania. Ciekawie wygląda na rabatach z koleusem, lantaną, jeżówkami i rudbekią.

Werbena patagońska jest odporna na choroby, ale mogą ją atakować mączniaki i mszyce.

[product id="3474,3132,1792"]

Jak przedłużyć kwitnienie roślin?

Proste zabiegi pielęgnacyjne wystarczą, żeby cieszyć się ponownym kwitnieniem roślin na rabatach. Usuwaj przekwitłe kwiatostany, bo to pobudza je do wytwarzania nowych pąków kwiatowych.

Przycinaj nadziemne części roślin po pierwszym kwitnieniu – polecamy ten zabieg zwłaszcza dla szałwii, ostróżki i krwawnika.

Stosuj nawozy organiczne, mineralne (w tym nawozy do roślin kwitnących) i zadbaj o optymalne warunki stanowiskowe.

[product id="1538,1524,3277"]

Optymalne kombinacje dla ciągłego kwitnienia

Rośliny na rabatach dobieraj pod kątem kwitnienia. Te o krótszym czasie kwitnienia sadź razem z gatunkami, które kwitną długo, a unikniesz pustych miejsc.

Wypróbuj takie kompozycje:

  • głodek (marzec-kwiecień), sasanka gwiaździsta (marzec-maj), liliowiec ogrodowy (czerwiec-sierpień), floks wiechowaty (lipiec-wrzesień), szałwia omszona i rudbekia (lipiec-październik),
  • gęsiówka kaukaska (marzec-czerwiec), smagliczka skalna (kwiecień-czerwiec), liliowiec ogrodowy (czerwiec-sierpień), floks wiechowaty (lipiec-wrzesień), rudbekia (lipiec-październik), dzielżan jesienny (sierpień-październik).

Pielęgnacja polecanych bylin długokwitnących

Większość polecanych bylin lubi słońce i bezwietrzne stanowiska. Jednocześnie nie przepadają za nadmiarem wody. Zbyt mokra gleba, plus brak wiatru sprawiają, że mogą paść ofiarą chorób grzybowych. Jeśli zauważysz pierwsze objawy, usuń chore części roślin i zastosuj oprysk fungicydem na nich oraz na wszystkich roślinach w sąsiedztwie.

Używaj nawozów przeznaczonych dla konkretnych gatunków, a przed posadzeniem skontroluj odczyn podłoża.

Byliny długokwitnące w Twoim ogrodzie

Świat bylin jest tak bogaty, że bez problemu wybierzesz gatunki w Twoim ulubionym ogrodowym stylu. Minimalistyczne tulipany, rustykalne dzielżany i rudbekie, preriowe jeżówki i łąkowe szałwia oraz werbena czekają, aż po nie sięgniesz i zaprosisz do swojego otoczenia.

Więcej porad w e - booku

do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper.pl