Zastanawiasz się, czy warto kupić ten środek? Co takiego kryje w sobie, że zastępuje kilka innych nawozów do roślin? Sprawdźmy, z czego się składa, jak wpływa na rośliny i kiedy szczególnie trzeba z niego skorzystać. Przed Tobą wszystkie informacje, których potrzebujesz, zanim przetestujesz biohumus w swoim domu i ogrodzie.
Co to jest biohumus?
Biohumus, zwany jest również wermikompostem lub kompostem koprolitowym. To materia, którą wydalają dżdżownice kalifornijskie (ich właściwa nazwa to kompostowiec różowy).
Dżdżownice żywią się kompostem, obornikiem, torfem, odpadkami z produkcji warzywno-owocowej, wytłokami z roślin, wysłodkami i osadami ze ścieków. Kiedy je trawią, niszczą obecne w nich patogeny: grzyby, nicienie i bakterie. Jednocześnie wzbogacają materię o pożyteczne bakterie i enzymy, obecne w ich przewodzie pokarmowym.
Biohumus nie ma zapachu i wygląda jak czarna ziemia. Faktycznie jest to ziemia, ale z dodatkiem drobnoustrojów glebowych i bakterii neutralizujących azotany i rozpuszczających fosforany, enzymy czy hormony wzrostu.
[product id="2583,3218,1057"]
Z czego składa się biohumus?
Dżdżownice kalifornijskie należą do żarłocznych gatunków, dzięki czemu pochłaniają duże ilości resztek i tym samym równie dużo wydalają, produkując bogatą materię. Dokładny procentowy skład biohumusu zależy od tego, czym się żywiły. Najbogatszy w składniki pokarmowe jest obornik (dżdżownice najbardziej lubią słomiasty), a także kompost.
Biohumus zawiera azot, fosfor, potas, wapń, cynk, mangan, miedź, magnez i żelazo. Ważnym składnikiem biohumusu są kwasy humusowe, które powstają w procesie rozkładu chemicznego i biologicznego masy organicznej przy syntetyzującej działalności mikroorganizmów. Odpowiadają za prawidłową strukturę gleby, napowietrzenie, czyli warunki, w których mogą się rozwijać mikroorganizmy glebowe. Stanowią źródło węgla organicznego, a tym samym pożywienie dla mikroorganizmów.
Zawartość uzupełniają naturalnie namnożone bakterie:
- azotobacter – bakterie azotowe, które wiążą azot atmosferyczny i uzupełniają glebę w ten pierwiastek. Przebywają w pobliżu korzeni, dzięki czemu rośliny szybko go wchłaniają. Przekształcają azot w amoniak i szybko się namnażają.
- pseudomonas – chronią rośliny przed atakami patogenów, zwłaszcza chorób grzybowych. Strzegą przed zgnilizną i chorobą wierzchołków pędów, plamistością liści i porażeniem zbóż. Zwiększają odporność systemiczną rośliny. Chronią przed zwójką głogóweczką i strzygonią chojnówką. Poprawiają wchłanialność żelaza.
- bakterie fosforowe – rozkładają uwstecznione i związane formy fosforu (w tym fosforyny) na fosfor łatwo dostępny dla roślin,
- promieniowce – minimalizują i utylizują materię organiczną. Odpowiadają za obieg pierwiastków i przemiany złożone związków węgla i azotu w lepiej przyswajalne dla roślin. Częściowo rozkładają pierwotne związki organiczne i wtórnie je syntetyzują. Produkują śluz, który zapewnia trwałość strukturze gleby. Ograniczają rozwój patogenów. Biodegradują skrobię, chitynę, kwasy huminowe, ligninę i pektyny oraz inne polimery roślinne i zwierzęce. Przekształcają amoniak w azotany, które są przyswajalne dla korzeni roślin. Niektóre promieniowce potrafią wiązać azot z powietrza. Odpowiadają za charakterystyczny zapach wilgotnej ziemi. Ubocznymi produktami metabolizmu promieniowców są związki przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze, przeciwnowotworowe, przeciwwirusowe.
- bakterie celuloticzne – rozkładają celulozę i materiały ligninocelulozowe.
W samym biohumusie nie ma żywych dżdżownic – znajduje się tu tylko materia, którą wydaliły. Żywe organizmy dobrze zaprosić do kompostownika – zredukują jego objętość o 40-60%, wzbogacając go o cenne składniki. Najaktywniej pracują przy temperaturze 10-32°C i w takich warunkach najszybciej się rozmnażają.
Po co używać biohumusu?
Środek ten poprawia aktywność biologiczną gleby i zwiększa jej umiejętność samooczyszczania się w przypadku skażeń chemikaliami. Wzbogaca podłoże w próchnicę, potas i magnez. Redukuje ilość azotanów i metali ciężkich w glebie. Nie da się go użyć zbyt dużo. Składniki odżywcze i mineralne kumulują się w mikroorganizmach znajdujących się w przewodach pokarmowych dżdżownic i uwalniają się stopniowo, kiedy te umierają.
Do najważniejszych zalet biohumusu należą:
- poprawa zdrowia i smaku owoców i warzyw,
- zwiększenie obfitości i jakości plonów,
- podkreślenie wybarwienia liści i igieł,
- zwiększenie zimotrwałości i mrozoodporności roślin jednorocznych, bylin, krzewów i drzew,
- przedłużenie kwitnienia, które jednocześnie jest bardziej obfite,
- wysoka wchłanialność, lepsza przyswajalność składników odżywczych przez rośliny,
- poprawa struktury gleby – lepsze napowietrzenie i sorpcyjność,
- zwiększenie zawartości próchnicy w glebie – poprawa żyzności podłoża,
- ochrona przed wypłukiwaniem składników pokarmowych z gleby,
- zwiększenie zawartości próchnicy,
- utrzymanie odczynu podłoża bez zasolenia,
- uodpornienie roślin na ataki szkodników i patogenów,
- brak ryzyka przenawożenia,
- wsparcie rozwoju systemu korzeniowego – szybsze ukorzenianie,
- szybsze kiełkowanie roślin.
Do roślin docierają składniki odżywcze w ilości dokładnie odpowiadającej ich zapotrzebowaniu. Biohumus można podawać przy każdym podlewaniu roślin. Środek ten jest w stanie przywrócić życie nawet wyjałowionemu podłożu.
Jak używać biohumusu?
Biohumus występuje najczęściej w postaci płynnej, choć zdarzają się też preparaty sypkie. Po rozcieńczeniu z wodą podlewa się nim rośliny. Jeśli jednak są bardzo mizerne, chore i uszkodzone to wtedy można podać czysty humus bez rozcieńczania.
[product id="1048,1051,1052"]
Biohumus w płynie do podlewania szybko uwalnia cenne składniki do podłoża, dzięki czemu rośliny od razu z nich korzystają. Dolistnie stosuje się biohumus w sprayu – w tym przypadku wiązanie substancji odżywczych również przebiega błyskawicznie. Spryskiwanie sprawdza się szczególnie zimą przy sztucznym ogrzewaniu i suchym powietrzu, a także latem, kiedy jest gorąco.
Ważne – biohumus nie nadaje się do nawożenia podłoży mineralnych. Spełni swoje zadanie tylko w glebie, w której jest warstwa próchnicy.
Do jakich roślin stosować biohumus?
Biohumus wspomaga wszystkie rośliny w trakcie okresu wegetacji. Od doniczkowych po ogrodowe: ozdobne jednoroczne, byliny, krzewy, drzewa, warzywa i owoce. Przydaje się w każdym ogrodzie, bo naturalnie występujących dżdżownic bywa niewiele, zwłaszcza jeśli gleba jest sucha i lekka. Większość gatunków tych pożytecznych zwierząt nie lubi też podłoża o odczynie kwaśnym i zasadowym. Bytują tylko w obojętnym.
Ciężko więc spełnić jednocześnie wszystkie warunki, które w naturalny sposób zachęciłyby dżdżownice do odwiedzin. Zwykle stosuje się obornik i kompost, czyli nawozy organiczne, które stanowią pożywkę dla nich. Najczęściej jednak nawozów tych używa się co najwyżej kilka razy w roku. Za to biohumus stanowi środek do codziennej pielęgnacji wraz z podlewaniem. Dokarmia się nim podłoże również podczas pikowania, przesadzania i sadzenia roślin.
Wybór biohumusów jest duży. Możesz stosować uniwersalny lub wybrać taki, który powstał do zasilania konkretnych roślin, np.: rododendronów, chryzantem, pelargonii, iglaków, truskawek, poziomek, papryki, pomidorów i borówek.
[product id="1044,2934,1043,1040,1038,1037"]
Naturalny środek, który zasili wszystkie Twoje rośliny – biohumus
Ratunek dla osłabionych roślin i jałowej gleby. Właściwości biohumusu mówią same za siebie, a przy tym to preparat nawet dla początkujących, bo nie da się przesadzić z nawożeniem. Składniki do gleby uwalniają się stopniowo, a roślina pobiera tyle, ile potrzebuje w danym momencie. Łatwo pamiętać o stosowaniu biohumusu – wystarczy dodać go do wody do podlewania.
Więcej porad w e - booku
